Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Δημοσιογράφοι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Δημοσιογράφοι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή, Ιουλίου 01, 2012

About creativity and another way of life...

The Rum Diary (novel)
The Rum Diary (novel) (Photo credit: Wikipedia)
I just watched that great movie with Johnny Depp starring in "The Rum Diary" as Paul Kemp, the main character of Hunter S. Thompson's novel with the same name, and got me thinking -again- about creativity and that simple and real way of life... Contrasting between the eternal chase of the "American Dream" and the "Fuck It All and Live Dream". About the first, it's there, come and grasp it. Easy? No way, unless you are ready to leave your conscience aside and step on people's dream's, but everyone is trying to get a slice of that "Dream" pie. Most people work endlessly chasing that carrot and sell out along the way. Leaving behind their values and ignoring their neighbour while running in a marathon where they are the rats in the maze. 
About the second "dream", it's basically not a dream at all. I think it's the point in time when you realize that you are just a pathetic rat running round and round in the maze of a system just because you smell the cheese or, even worse, just because you've been promised a crumb of cheese which you have never seen. And then you re-evaluate your life and wonder... what if... what if I fuck it all and start living, what if I fuck it all and start doing what I want, what I believe to be important, what if I start doing nothing at all and hear the wonderful sound of silence? What matter more? To produce something that isn't mine or create something new that expands the borders of human intellect? 
But, there's a big but here! You can't be creative when you work for money and someone else's product but also you can't be creative when you say so. Or, as I've put it more accurately in the bathroom, where all great ideas come from, "Creativity comes when nobody asked for it." or "Creativity comes when least expected." 
My real point is that all these I'm doing while running in the maze doesn't work eventually. I cannot fulfil my purpose as a rat of the system because I want to just stop running and become a wine-drinking writer who travels the world and lives by his will. I want to live like there's no tomorrow but stop doing that when I want to and hear my footsteps on the sand or the rain hitting my shoulders. I want to breathe freedom and taste happiness. I want to see real faces surround me and people simple but true. 

Enhanced by Zemanta

Δευτέρα, Απριλίου 28, 2008

Νέο καθεστώς επιτήρησης για την Ελλάδα


Η καημένη Ελλαδίτσα μας περνά για ακόμη μία φορά σε καθεστώς επιτήρησης της οικονομίας της απο την Ευρωπαϊκή Ένωση... Και σύμφωνα με τις "εγκυρότατες" εκτιμήσεις των πολυαγαπημένων μας ελλήνων δημοσιογράφων, θα πρέπει να σφίξουμε τα λουριά διότι νέα μέτρα λιτότητας θα "μαστιγώσουν" τον έλληνα φορολογούμενο και ελληνίδα φορολογουμένισσα...
Οι άξιοι δημοσιογράφοι μας έχουν περιγράψει με τεράστια ακρίβεια και περισσή βεβαιότητα όλα τα μέτρα λιτότητας που πρόκειται να λάβει η ελληνική κυβέρνηση στο νέο καθεστώς επιτήρησης ωσάν να ήτανε όλοι τους μέσα στον σατανικό εγκέφαλο του υπουργού Οικονομίας, ο οποίος ραδιουργεί ενάντια στον φτωχό ελληνικό λαό πίσω απο την πλάτη του.... Ή απο την άλλη πλευρά, μάλλον όλοι οι expert δημοσιογράφοι μας έχουν τουλάχιστον απο 2-3 πτυχία οικονομικών επιστημών ο καθένας και με άνεση υπολογίζουν και εκτιμούν επακριβώς τα νέα μέτρα!!
Δε μπορώ να τα βλέπω αυτά τα πράγματα.... Όλοι σ' αυτή τη χώρα τα ξέρουν όλα; Δε μπορούνε απλώς να αναφέρουν το γεγονός και να πουν ότι αναμένουμε τις συνέπειες; Όλοι τους είναι σίγουροι για το τί πρόκειται να γίνει; Μπας και το βλέπουν στο φλυτζάνι, σε τελική ανάλυση...;

Και όσον αφορά το ίδιο το γεγονός, τα παράπονα για την νέα επιτήρηση είναι περιττά στη γαλάζια πλευρά. Αν θέλετε να κάνετε παράπονα, να πάτε στη Χαριλάου Τρικούπη, να μαζέψετε τους πράσινους αντιπροσώπους μας, να πάρουνε τα φτυάρια να ξεθάψουνε τους άλλους τους κουφάλες πράσινους (θεός σ'χωρέσ'τους...) που τη γλιτώσανε εκεί που πήγανε και να τους τα ψάλλετε ομαδικώς για όσα κάνανε τόσα χρόνια και φτάσαμε εκεί που φτάσαμε αυτή την οικονομία μας και είχαμε γίνει σαν κομμουνιστικό καθεστώς όπου όλοι παραπονιούνται ο ένας στον άλλο για την κατάσταση αλλά κανένας δεν ξέρει πόσο άσχημη είναι η κατάσταση!!! Τόσα ρουσφέτια και τόσες μίζες δεν πήγανε χαμένα! Χτίσανε την πράσινη Ελλάδα... Απο την άλλη πλευρά, όμως, τα γαλάζια καρντάσια δεν έχουν επιγραφή απο νέον σε σχήμα φωτοστέφανου στη κεφαλή τους και καθαρά τα χέρια τους αλλά, όπως έχει πει κι ο αγαπητός μας Χάρρυ Κλυν, διαλέγω αυτόν που κάνει το μικρότερο κακό στη χώρα!! Κανείς δεν είναι αλάθητος αλλά οι γαλάζιοι (όχι όλοι!) παράγουν έργο γι' αυτή τη χώρα, άλλοι λίγο, άλλοι πολύ, απλά έχουμε συνηθίσει ως Έλληνες στη γκρίνια και στο να επικεντρωνόμαστε στην αρνητική πλευρά των πραγμάτων...


Επίσης, διαβάστε και το παρακάτω άρθρο της Καθημερινής